Czasopismo wydawane pod patronatem Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN
Numer 1 / 2016

Wybrane determinanty doświadczania pracy zawodowej przez socjoterapeutów

Autor: Barbara Jankowiak, Emilia Soroko
Rok: 2016
Numer: 1
Strony: 102-115
DOI: 10.34767/PP.2016.01.08

Abstrakt

Celem badań było ustalenie, jakie czynniki z obszarów 1) doświadczenia zawodowego, 2) obciążenia pracą oraz 3) grup aktywowanych czynników pomocowych mają znaczenie dla doświadczanych emocji w pracy zawodowej (emocje pozytywne i negatywne) oraz nadziei na sukces zawodowy w pracy socjoterapeutycznej z grupą dzieci i młodzieży. Istotnym predyktorem uczuć negatywnych u socjoterapeutów było dostrzeganie większej liczby problemów psychopatologicznych w rodzinie wspomaganych oraz mała liczba szkoleń. Z kolei istotnymi predyktorami emocji pozytywnych u socjoterapeutów były: wysokie poczucie kompetencji, krótszy staż pracy i większy zakres obowiązków. Jeśli chodzi o przekonania o własnej skuteczności zawodowej (nadziei na sukces), znaleziono dwa istotne predyktory. Predyktorem nadziei na sukces (oraz siły woli w szczególności) okazało się poczucie kompetencji, a predyktorem samej nadziei na sukces – użycie czynników pomocowych z grupy A (ukierunkowanych na aktywność terapeuty jako dostarczyciela pomocy) i C (ukierunkowanych na aktywność grupy i jej terapeutyczny potencjał).

Słowa kluczowe

emocje nadzieja pedagogika psychologia socjoterapeuci socjoterapia

Bibliografia

Bartkowicz Z. (2010). Kształtowanie świadomości aksjologicznej pedagogów resocjalizacyjnych. W: Z. Bartkowicz, A. Węgliński,A. Lewicka (red.).Powinności i kompetencje w  wychowaniu osób niedostosowanych społecznie. Lublin: Wyd. UMCS.

Brzozowski P. (2010). Skala uczuć pozytywnych i negatywnych SUPIN. Polska adaptacja PANAS Davida Watsona i Lee Anny Clark. Podręcznik. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych.

Corey G. (2005). Teoria i praktyka poradnictwa i psychoterapii. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.

Corey M.S., Corey G. (2008). Grupy. Metody grupowej pomocy psychologicznej. Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia.

Czerepaniak-Walczak M. (1995). Między dostosowaniem a zmianą. Elementy emancypacyjnej teorii edukacji. Szczecin: Wyd. Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.

Czerepaniak-Walczak M. (1997). Aspekty i źródła profesjonalnej refleksji nauczyciela. Toruń: Wyd. Edytor.

Jagieła J. (2009). Socjoterapia w szkole. Krótki poradnik psychologiczny. Kraków: Rubikon Wydawnictwo.

Jankowiak B. (2015). Kompetencje socjoterapeuty – wybrane zagadnienia. Studia Edukacyjne, 37, 289-311.

Jankowiak B.,Soroko E. (2013a).Czynniki pomocowe w socjoterapii dzieci i młodzieży – refleksja teoretyczna. W: Jankowiak (red.), Socjoterapia jako forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Teoria i praktyka. Poznań: Wyd. Naukowe UAM.

Jankowiak B., Soroko E. (2013b). Socjoterapia a inne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej. W: B. Jankowiak (red.), Socjoterapia jako forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Teoria i praktyka. Poznań: Wyd. Naukowe UAM.

Jankowiak B., Soroko E. (2014a). Wybrane problemy diagnozy opisowej w socjoterapii – aspekty teoretyczne oraz związki z funkcjonowaniem zawodowym socjoterapeutów. Studia Edukacyjne, 32, 165-187.

Jankowiak B.,Soroko E., (2014b).Style socjoterapeutycznej pracy grupowej z dziećmi i młodzieżą z perspektywy czynników pomocowych. Studia Edukacyjne, 31, 195-218.

Łaguna M., Trzebiński J., Zięba M. (2005). Kwestionariusz nadziei na sukces. Podręcznik. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych.

Łukaszewski W., Doliński D. (2000). Mechanizmy leżące u podstaw motywacji. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki. T 2. Gdańsk: GWP

Schultz D.P., Schultz S. E. (2002). Psychologia a wyzwania dzisiejszej pracy. Warszawa: PWN.

Sęk H. (1996). Wypalenie zawodowe. Psychologiczne mechanizmy i uwarunkowania. Poznań: Wyd. Fundacji Humaniora.

Strykowski W. (2005). Kompetencje współczesnego nauczyciela. Neodidagmata, 27/28, 15-28.

Waszyńska K. (2013). Socjoterapeuta: osoba i specjalista. Kompetencje i kwalifikacje socjoterapeuty. W: B. Jankowiak (red.). Socjoterapia jako forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Teoria i praktyka. Poznań: Wyd. Naukowe UAM.

Waszyńska K.,Bury P., Filipiak M. (2015). Psychoterapeuta i socjoterapeuta – cechy i kompetencje osób skutecznie pomagających. W: K. Waszyńska, M. Filipiak (red.), Współczesne konteksty psychoterapii i socjoterapii – wybrane zagadnienia z teorii i praktyki. Poznań: Wyd. Naukowe UAM.

Waszyńska K., Filipiak M. (2015). Socjoterapia a psychoterapia – refleksje teoretyczne. W: K. Waszyńska, M. Filipiak (red.). Współczesne konteksty psychoterapii i socjoterapii – wybrane zagadnienia z teorii i praktyki. Poznań: Wyd. Naukowe UAM.

Wilk M. (2014). Diagnoza w socjoterapii. Ujęcie psychodynamiczne. Sopot: GWP.

Yalom I., Leszcz M. (2006). Psychoterapia grupowa. Teoria i praktyka. Kraków: Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego.